Akarlo Soleane
Beeldhouwer / beeldende kunstenaar
Arkarlo Soleana (40) uit Rotterdam, geboren op Curaçao, verloor zijn vertrouwen in mensen na een schietincident. De dood van zijn vader tijdens detentie inspireerde hem om de criminaliteit achter zich te laten. Met zijn kunst wil hij jongeren waarschuwen voor de risico’s van snel geld verdienen.
Generaties van geweld
- Thema:
- Opgroeien in de georganiseerde misdaad.
- Centrale vraag:
- Hoe creëer je veiligheid als je niet weet wat veiligheid is?
- Onderzoeksvraag:
- Hoe doorbreek je de vicieuze cirkel van geweld en georganiseerde misdaad?
In Generaties van Geweld neemt Akarlo Soleane je mee op een beklijvende reis door het leven van iemand die is opgegroeid in een wereld van criminaliteit en onveiligheid. In een indrukwekkende installatie bouwt Soleane een grote trap waar bezoekers stap voor stap omhoog klimmen. Iedere trede is beladen met cruciale momenten uit het leven van de hoofdpersoon – vastgelegd in indringende foto’s en teksten die de bezoeker direct raken.
Deze momenten, bepalend voor zijn identiteit, onthullen de stille erfenis van geweld, angst, en loyaliteit binnen de georganiseerde misdaad. Terwijl je hoger klimt, confronteert elke stap je met de vraag: hoe ontsnap je aan een leven waarin veiligheid nooit vanzelfsprekend is geweest? De installatie nodigt je uit om stil te staan bij hoe diep het verleden iemand kan vormen, maar bovenal, bij de onvermijdelijke keuze om deze keten van geweld te doorbreken. De installatie nodigt daarnaast bezoekers uit om ideeën en tips te geven voor het volgende hoofdstuk van Akarlo zijn leven: het veilige hoofdstuk dat hij nooit heeft gekend.
Generaties van Geweld is een krachtige ervaring die je niet onberoerd laat, en je uitdaagt om na te denken over de invloed van familie, trauma en de zoektocht naar veiligheid.
Daisy Ranoe
Creative director
Daisy Ranoe is kunstenaar en creative director die zich richt op het belichten van moderne misstanden, zoals hedendaagse slavernij. In haar werk voor Veilig Samen Leven wil ze de ervaring van het leven met twee culturen onder de aandacht brengen en de gevaren van huidige polarisatie benadrukken.
Turning Tables
- Thema:
- De gevolgen van racistische polarisatie.
- Centrale vraag:
- Ben ik hier als Nederlander van kleur nog veilig?
- Onderzoeksvraag:
- Wat zijn de gevolgen van polarisatie en welke alternatieven kunnen leiden tot een betere toekomst?
In Turning Tables schetst Daisy Ranoe hoe onze samenleving op een kruispunt staat. Via twee routes langs pakkende uitspraken kom je bij één van de twee contrasterende werelden terecht: het resultaat van keuzes die we vandaag de dag maken. Aan de ene kant zie je het verval en conflict waarop polarisatie uitloopt – een wereld vol puin, chaos, scheuren en verwoesting. Dat is een samenleving waarin veiligheid ver te zoeken is.
Aan het eind van de andere route open zich een heel andere wereld – een wereld vol hoop, waarin verbinding centraal staat. Hier komen voorwerpen en symbolen uit verschillende culturen samen, wordt eten gedeeld, en symboliseren gesprekken de kracht van eenheid en wederzijds begrip. Het is een uitnodiging om kloven te overbruggen, en keuzes te maken die leiden tot een vreedzame toekomst waarin iedereen zich veilig voelt.
Turning Tables confronteert: het toont waarop voortdurende polarisatie uitloopt, maar biedt ook een alternatief van verbinding en hoop. Welke wereld kies jij?
Petra Mwaro
Fotograaf
Petra Mwaro (58) vertelt visuele verhalen door middel van fotografie. Na 30 jaar in marketing vond ze haar passie in het vastleggen van onzichtbare verhalen. Voor Veilig Samen Leven daagt ze het beeld van dak- en thuisloosheid uit en benadrukt ze dat iedereen betrokken kan zijn.
Onzichtbaar bestaan
- Thema:
- De kwetsbaarheid van dakloze vrouwen voor geweld, seksuele uitbuiting, en slechte gezondheid door het gebrek aan veilige slaapplaatsen en toegang tot voorzieningen.
- Centrale vraag:
- Waarom zijn dakloze vrouwen onzichtbaar, terwijl ze wel bestaan?
- Onderzoeksvraag:
- Welke factoren dragen bij aan de onzichtbaarheid van dakloze vrouwen en hoe ervaren zij deze zelf? Wanneer zijn ze (on)zichtbaar?
Onzichtbaar bestaan is een aangrijpende fotoserie van Petra Mwaro-Jansen, die de verborgen wereld van dakloze vrouwen onthult. Petra portretteert vijf vrouwen, waarbij elk verhaal begint met een opvallend en kleurrijk portret dat de aandacht grijpt. In deze beelden worden de vrouwen krachtig en trots getoond, alsof ze klaarstaan voor de rode loper – een confronterend contrast met hun realiteit.
Aansluitend volgt een reeks van vijf zwart-witfoto’s waarin hun leven op straat wordt vastgelegd. In deze serie speelt Petra met de (on)zichtbaarheid van dakloze vrouwen, die vaak in de schaduw van de samenleving leven. Door middel van schaduwen, reflecties, en doorkijkjes laat ze zien hoe deze vrouwen zich noodgedwongen verbergen om zichzelf te beschermen, en hoe de maatschappij hen vaak alleen fragmentarisch en onvolledig ziet. Het spel tussen licht en donker symboliseert zowel hun kracht als hun kwetsbaarheid.
Onzichtbaar bestaan nodigt je uit om stil te staan bij de onzichtbaarheid van dakloze vrouwen en om verder te kijken dan wat de oppervlakte toont. Het is een krachtig statement over de noodzaak van erkenning en veilige plekken voor deze vaak vergeten groep in onze samenleving.
veilig.
samen.
leven.
Een ervaring die je niet wilt missen.
Meer dan kunst, dit is een ontmoeting met het onbekende.
Di Angelo Dos Santos Soares
Artiest
Di Angelo (25) heeft Kaapverdische roots en voelt zich verbonden met Rotterdam. Opgegroeid in achterstandswijken, op straat gezet na afloop van jeugdzorg op zijn 18de, vindt hij zijn stem in muziek en rap. Na een afwijzing van de Herman Brood-academie blijft hij creatief. Zijn raplyrics zijn een krachtige uitlaatklep voor zijn verleden.
Heeft u nog laatste woorden?
- Thema:
- De valkuilen van protocollen: systeemfouten door gebrek aan aandacht voor persoonlijke omstandigheden.
- Centrale vraag:
- Leveren veiligheidsprotocollen en strafrechtprocedures altijd de beste oplossing op? En hoe groot is de invloed van mijn "laatste woorden" op beslissingen die strikt volgens het protocol worden genomen?
- Onderzoeksvraag:
- Hoeveel invloed hebben mijn laatste woorden op beslissingen die worden genomen volgens protocollen en procedures?
Met Heeft u nog laatste woorden? nodigt Di Angelo Dos Santos Soares het publiek uit om kritisch na te denken over de onverbiddelijkheid van protocollen en procedures. In de vorm van een krachtig muzieknummer deelt Di Angelo zijn persoonlijke ervaringen met systeemfouten – momenten waarin de menselijke kant van beslissingen werd genegeerd door starre regels. Zijn verhaal raakt de kern van een grotere vraag: kunnen protocollen recht doen aan de complexiteit van unieke persoonlijke situaties?
Het muziekstuk wordt ondersteund door een indringende beelden waarin persoonlijke documenten en foto’s uit de periode waarin hij zelf slachtoffer was van systeemfouten worden getoond. Deze beelden geven de emotionele lading van zijn boodschap extra kracht: de noodzaak om binnen systemen ruimte te creëren voor menselijke emoties en omstandigheden.
Met zijn kunstwerk roept Di Angelo op tot een heroverweging van hoe we omgaan met protocollen, en zet hij aan tot dialoog over de vraag: in hoeverre kunnen en moeten onze laatste woorden – onze stem – echt gehoord worden in een systeem dat ons zo vaak in hokjes plaatst?
Heeft u nog laatste woorden? is een oproep om stil te staan bij de flexibiliteit van onze systemen en om te zoeken naar oplossingen die zowel veiligheid als menselijkheid omarmen.
Marco Bakker
Fotograaf
Marco Bakker (1959) is een ervaren fotograaf wiens passie voor fotografie begon op twaalfjarige leeftijd. Al meer dan veertig jaar legt hij de diversiteit van menselijke ervaringen vast. 15 jaar na het doorvoeren van een workshop met dak- en thuislozen, zoekt hij deze mensen opnieuw op om hun levensverhalen vast te leggen.
Over Leven
- Thema:
- Kunst als middel voor veiligheid en herstel.
- Centrale vraag:
- Kan kunst bijdragen aan veiligheid?
- Onderzoeksvraag:
- Hoe kan kunst bijdragen aan de veiligheid van kwetsbare mensen?
Over Leven is een ontroerend en krachtig kunstproject van Marco Bakker, dat de transformerende kracht van kunst in moeilijke tijden verkent. Veertien jaar geleden fotografeerde Marco een groep dakloze dichters die in onveilige situaties leefden. Nu, in dit nieuwe project, keert hij terug naar deze dichters om hun verhalen opnieuw vast te leggen en te onderzoeken hoe de kracht van poëzie en kunst hen heeft geholpen te overleven.
Dit project gaat verder dan alleen fotografie: het is een diepgaande reflectie op hoe kunst betekenis kan geven aan het leven van kwetsbare mensen. In samenwerking met de dichters en het collectief KANTLIJN wordt de impact van hun bijeenkomsten onderzocht en in beeld gebracht. Deze bijeenkomsten hebben hen niet alleen een stem gegeven, maar ook een veilige ruimte geboden om hun ervaringen te delen en kracht te putten uit hun creativiteit.
Met Over Leven herinnert Marco Bakker ons aan de unieke rol die kunst kan spelen in het herstellen van waardigheid en het bieden van veiligheid aan mensen die vaak vergeten worden. Het is een eerbetoon aan de kracht van poëzie, beeld en verhalen, en een oproep om kunst te omarmen als een middel voor verandering en heling.
veilig.
samen.
leven.
Laat je meevoeren
door visuele meesterwerken en interactieve installaties die je gedachten uitdagen.
Ky-Mani Westfa
Tekenaar
Ky-Mani (26 ) geboren en getogen in Rotterdam, herontdekte zijn passie voor tekenen na een moeilijke tienertijd en detentie. Vanuit de gevangenis solliciteerde hij bij Veilig Samen Leven om zijn kunstreis te beginnen. Met VSL wil hij zijn vaardigheden als tattoo-artiest en kunstenaar verder ontwikkelen, en zijn verleden omzetten in inspiratie voor anderen.
Een Potlood als Wapen
- Thema:
- Talentontwikkeling en kwetsbare jongeren
- Centrale vraag:
- Kan het ontdekken van jouw talent bijdragen aan een veiligere samenleving?
- Onderzoeksvraag:
- Hoe kan het vinden van je talent bijdragen aan een veiligere samenleving?
Een Potlood als Wapen is een kleurrijke en dynamische comic-ervaring van kunstenaar Ky-Mani Westfa. Door middel van een serie van 9 tot 11 indrukwekkende A2-canvassen vertelt hij een meeslepend verhaal waarin het vinden van je talent centraal staat als krachtig middel voor persoonlijke groei en maatschappelijke veiligheid. Elk canvas is een levendige scène die, in Westfa’s kenmerkende stijl, het verhaal tot leven brengt met sprekende kleuren en expressieve illustraties.
Het verhaal neemt de kijker mee op een reis van zelfontdekking, waarin het potlood fungeert als een symbool voor creativiteit, kracht en bescherming. Door de comic te doorlopen, ontdekt de toeschouwer hoe het vinden en ontwikkelen van je talent niet alleen bijdraagt aan persoonlijke veiligheid en herstel, maar ook een bredere impact kan hebben op de samenleving.
Met Een Potlood als Wapen roept Ky-Mani Westfa op om te reflecteren op de kracht van kunst en creativiteit als een middel voor verandering, en hoe we door het ontdekken van ons talent kunnen bijdragen aan een veiligere en veerkrachtigere wereld. Laat je meeslepen door dit unieke visuele verhaal en ontdek de diepgang achter elke penseelstreek.
Greetje Kruidhof
Schrijfster
Greetje Kruidhof, geboren in Papua en verhuisd naar Nederland, onderzoekt in haar poëzie en verhalen de kwetsbaarheid van mentale gezondheid en zorginstanties. Bij Veilig Samen Leven vertaalt ze deze kunst naar een installatie en wil ze kritische vragen over de zorg aanwakkeren om verbeteringen te stimuleren.
Hoe overleef ik de wachtlijst in de GGZ?
- Thema:
- Wachten op zorg verergert psychische problematiek.
- Centrale vraag:
- Hoe kunnen we mensen die wachten op geestelijke gezondheidszorg meer veiligheid en ondersteuning bieden?
- Onderzoeksvraag:
- Hoe voorkom ik dat mijn hulpvraag groter wordt tijdens het wachten op zorg?
In Hoe overleef ik de wachtlijst in de GGZ? legt Greetje Kruidhof de schrijnende realiteit bloot van mensen die wachten op geestelijke gezondheidszorg. Centraal in deze installatie staat een bedbank, het symbool voor de thuisomgeving waar het wachten vaak plaatsvindt. Het bed, een plek die normaal voor rust en herstel staat, wordt in dit kunstwerk een gevangenis van tijd en onzekerheid.
Op een tv-scherm spelen twee video’s: de eerste toont de wereld in de GGZ met de meest voorkomende psychische problemen, de lange wachttijden en hoe bepaalde problematiek verergert door het wachten. De andere laat door sociale media zien hoe het leven in de buitenwereld doorgaat. Op de bank liggen koptelefoons waarin je hoort hoe iemand eindeloos aan de telefoon in de wacht staat, afgewisseld met tips om het wachten door te komen; dit telefoongesprek versterkt het gevoel van machteloosheid en frustratie. Aan de zijkant van de installatie hangt een groot bord met een beslisboom, die de complexe, vaak verwarrende routes visualiseert die mensen moeten doorlopen bij hun aanmelding voor geestelijke gezondheidszorg.
Kruidhofs werk is een oproep tot actie: hoe kunnen we mensen beter ondersteunen tijdens deze kwetsbare wachtperiode? Hoe overleef ik de wachtlijst in de GGZ? geeft niet alleen inzicht in de impact van wachttijden op mentale gezondheid, maar ook op de urgentie van het hervormen van het systeem. Het is een krachtig kunstwerk dat de pijn van het wachten voelbaar maakt en het gesprek opent over hoe we de veiligheid van deze mensen kunnen waarborgen.
Gert Willem Haasnoot
Beeldende kunstenaar / videograaf
Gert Willem Haasnoot heeft een achtergrond in het overwinnen van een burn-out en jarenlange ervaring in de samenwerking met dak- en thuislozen. Met zijn kunst wil hij tijdens de expositie bewustwording creëren voor de uitdagingen van deze groepen en de maatschappij een spiegel voorhouden.
Succesvol Dakloos in 6 Lessen
- Thema:
- Overleven op straat.
- Centrale vraag:
- Hoe creëren daklozen een veilig bestaan op straat?
- Onderzoeksvraag:
- Welke vaardigheden en kwaliteiten zijn cruciaal voor daklozen om te overleven in de moderne samenleving?
In Succesvol Dakloos in 6 Lessen nodigt Gert Willem Haasnoot je uit in een onverwachte setting: een woonkamer, gereconstrueerd uit meubels van een Domus-plus opvang, compleet met een grootbeeldtelevisie. Wat op het eerste gezicht een alledaagse ruimte lijkt, onthult al snel een confronterend verhaal. Op de tv speelt de ironisch getitelde cursus “Dakloosheid: Succesvol Dakloos in 6 Lessen”, waarin het leven op straat wordt gepresenteerd alsof het een keuze is die je kunt perfectioneren, een maakbaar bestaan.
De zes lessen behandelen alles wat je ‘nodig hebt’ om als dakloze te overleven: van hoe je dakloos wordt, tot het vinden van eten, veilig slapen, geld verdienen, gezond blijven, en uiteindelijk weer uit die situatie komen. Het is een scherpe parodie op de gedachte dat succes of falen volledig in je eigen handen ligt. Naast de cursusvideo vind je een vitrine met een symbolisch ‘overleverspakket’ voor daklozen en een foto van Mark, wiens persoonlijke biografie je een inkijk geeft in het échte verhaal achter de harde realiteit van dakloosheid.
Succesvol Dakloos in 6 Lessen biedt een prikkelende en wrange kijk op de complexe en vaak onzichtbare strijd van het overleven op straat, en dwingt je na te denken over de misvattingen rond dakloosheid. Een installatie die je uitdaagt om de grenzen van veiligheid, overleven, en empathie te heroverwegen.
Garwin Gaari
Schilder
Garwin Gaari (1986), geboren in Curaçao, heeft een unieke kunststijl ontwikkeld in zijn zoektocht naar identiteit. Zijn werken zijn abstract en spiegelen zijn levensreis weer. Garwin wil anderen inspireren door zijn creativiteit en het proces achter zijn kunst te delen.
Herinneringen van een Gezin
- Thema:
- Psychologisch veilig opgroeien.
- Centrale vraag:
- Wat heeft een kind, naast basisbehoeften, nodig om in volledige veiligheid op te groeien en zijn potentieel te bereiken?
- Onderzoeksvraag:
- Wat heb ik in mijn opvoeding gemist, en welke gevolgen heeft dat gehad voor mijn ontwikkeling?
Herinneringen van een Gezin is een intieme en multidimensionale reflectie van kunstenaar Garwin Gaari op de dynamiek binnen zijn eigen familie. Dit kunstwerk onderzoekt de diepe, onuitgesproken thema’s van zijn opvoeding – van de afwezigheid van openheid tot de gemiste connectie binnen zijn gezin. In een krachtig samenspel van foto’s, schilderijen, persoonlijke tekeningen en audio-opnames van gesprekken met zijn ouders en drie broers, komt het verhaal naar voren van wat er onzichtbaar bleef, maar zo’n grote impact had.
Gaari legt in deze installatie bloot hoe het gebrek aan emotionele veiligheid hem heeft gevormd en welke stille gevolgen dat heeft gehad voor zijn ontwikkeling. De opnames en beelden brengen je als toeschouwer dicht bij de rauwe, echte gesprekken die vaak ongemakkelijk zijn, maar noodzakelijk om de vragen te beantwoorden die nooit eerder zijn gesteld.
Herinneringen van een Gezin is meer dan een kunstwerk; het is een uitnodiging om stil te staan bij de fundamenten van psychologische veiligheid binnen een gezin en hoe cruciaal dat is voor de groei van een kind. Een ontroerende ervaring die aanzet tot zelfreflectie over familiebanden en de onuitgesproken emoties die ons vormen.
Eric Quakkelsteijn
Beeldhouwer / beeldende kunstenaar & Schilder
Eric Quakkelsteijn (53) heeft een tumultueuze reis achter de rug, inclusief 16 jaar detentie. Tijdens detentie ontdekte hij zijn passie voor kunst, waarbij hij kunst maakte met wat hij had: citroenen, spinazie en aarde. In deze tentoonstelling verbeeldt hij het overleven en loslaten in extreme omstandigheden en creëert hij bewustwording over de strafrechtketen.
Onbreekbaar Kop-Stuk
- Thema:
- Persoonlijke groei binnen detentie.
- Centrale vraag:
- Hoe overleef je een lange detentie en kun je tegelijkertijd als mens blijven groeien?
- Onderzoeksvraag:
- Hoe kun je, ondanks en dankzij jarenlange detentie, als mens blijven groeien?
Met Onbreekbaar Kop-Stuk neemt Eric Quakkelsteijn je mee in een aangrijpende en indringende installatie die de harde realiteit van langdurige detentie blootlegt, maar ook de mogelijkheden voor persoonlijke groei belicht. De installatie, opgebouwd uit kubussen, symboliseert zowel de gevangenisstructuur als de gevangene zelf. De abstracte maar herkenbare vorm van de kubussen verbeeldt de isolatie die gevangenen dagelijks ervaren, en roept vragen op over hoe je als mens kunt overleven in een systeem dat je probeert te breken.
Centraal in deze installatie staat de ‘Survival Guide voor Langgestraften’ – een interactieve ervaring waarbij bezoekers via foto’s en teksten inzicht krijgen in strategieën om veerkracht en groei te vinden binnen de muren van een gevangenis. QR-codes geven toegang tot aanvullende verhalen van langgestraften, waardoor het publiek dieper kan duiken in de persoonlijke ervaringen van mensen die jaren achter de tralies hebben doorgebracht.
Onbreekbaar Kop-Stuk nodigt je uit om na te denken over de menselijke geest onder extreme omstandigheden en hoe, zelfs binnen de zwaarste beperkingen, persoonlijke groei mogelijk blijft. Een krachtige, confronterende ervaring die de bezoeker niet onberoerd zal laten.